Wraak

3 juli 2019 0 Door Mireille

Wat kan wraak soms zoet zijn en vooral heel erg grappig.

Vanmorgen om 8.15 uur had ik al een enorme lachbui. Het begon allemaal een aantal weken geleden. We waren een keer te vroeg bij een cliënt en wachten even om de hoek, zodat ze zich niet opgejaagd voelden door een wachtende taxi. De chauffeur zette de bus half op de stoep, waarbij hij drie stoeptegels overliet, dus ruimte genoeg voor voetgangers en auto’s. Daar dacht een vrouw die haar hond uit liet anders over en deze werd heel boos. Dat het nergens op sloeg dat de bus de hele stoep in beslag nam, stoom leek uit haar oren te komen.

Vandaag reden we op dezelfde plek, maar de chauffeur stopte ineens en deed het raampje omlaag. Hij sprak dezelfde vrouw aan en zei: ‘mevrouw, uw moet uw hond wel op de stoep houden, dit was gevaarlijk’. Het gezicht van de vrouw stond op ontploffen en ze kon er alleen nog maar piepend uitkrijgen dat ze het wel wist en dat we door moesten rijden. Toen het raampje weer dicht was kon ik niets anders dan heel hard lachen. Dezelfde stoom uit de oren, maar het voelde zo terecht.

Mensen hebben zo vaak commentaar op taxi’s. Hoe vaak er niet iemand achter ons staat te toeteren… De mensen snappen niet dat we vaak mensen ophalen die slecht ter been zijn, dat we niet verderop kunnen parkeren, omdat ze die afstand niet halen. Dat als ze even geduld hebben het zo klaar is of dat ze even om kunnen rijden. Maar ja, deze mensen denken vaak alleen aan zichzelf. Jammer, want andere mensen zijn vaak zo veel leuker!