Tussen twee vuren

28 maart 2019 0 Door Mireille

Wat een rare dag vandaag. Het was allereerst rustig in de taxi, de heen en terugreis. Op donderdag hebben we bijna geen kinderen, allemaal vrij of op een andere locatie.

Maar de post was raar. Er was een burenruzie gaande, nou ja, niet op dat moment specifiek, maar ik praat regelmatig met beide partijen, gewoon gezellig, en nu werd ik door een dame in huis getrokken, omdat ze me wilde waarschuwen voor haar buren. Echt heel bizar, ik wil daar helemaal niets mee te maken hebben en doe er verder ook niets mee, maar blijkbaar heb ik toch een sociale functie als postbode. Praatpaal, psycholoog, het staat niet in mijn taakomschrijving, maar blijkbaar hoort het erbij.

Het was mede daardoor (en door wat meer post dan de afgelopen week) ook krap om op tijd bij de taxi te zijn, maar gelukkig had ik nog 10 minuten over om even een pitstop te maken.

En toch blijft die burenruzie me bij. Waarom doen oude mensen zo naar tegen elkaar, waarom doen mensen überhaupt naar tegen elkaar? Als je elkaar niet mag, prima, dan laat je elkaar toch gewoon? Leven en laten leven! Niet je met elkaar bemoeien of pesten en bedreigingen uiten. Pesten kan ik van kinderen en pubers soms nog wel begrijpen, die hebben hersenen die nog niet uitontwikkeld zijn en kunnen soms gevolgen niet overzien. Maar volwassenen of in dit geval zelfs ouderen. Doe normaal! Heb het leuk met elkaar en als dat niet lukt, laat het dan. Richt je dan op wat anders. Of zie ik het leven nu te simpel?