Teleurgesteld

22 januari 2019 3 Door Mireille

Dit is de lastigste blog die ik tot nu toe heb geschreven. Ik probeer mijn blogs namelijk zo te schrijven dat het over mij gaat, wat ik doe, denk en voel. Natuurlijk gaat dat vaak in interactie met anderen, maar die noem ik niet bij naam en probeer ik zoveel mogelijk te ‘beschermen’. Alleen als je erbij was, ervan weet of heel dichtbij me staat zou je kunnen weten met wie ik te maken heb gehad.

Nou gaat dat deze keer heel moeizaam. Ik ben teleurgesteld, ervaar veel boosheid en verdriet en heb moeite dat bij mij te houden. De emoties zijn van mij, zeker, maar er is iemand die ze bij me heeft opgeroepen. Ik kan dus ook niet schrijven wat diegene gedaan heeft of waar het mee te maken heeft, dan ‘out’ ik de persoon en dat wil ik niet.

Maar ik voel dus veel, boosheid, verdriet, teleurstelling. Het raakt me diep en ik krijg geen kans daar iets mee te doen. Iemand heeft een besluit genomen, beïnvloed daar meerdere mensen mee, houdt daar geen rekening mee, denkt voor mijn gevoel alleen aan zichzelf en laat zichzelf niet helpen. Dit klinkt natuurlijk allemaal heel vaag, maar dat is dan niet anders. Dat is het effect van mijn zorg voor anderen en mijn respect voor anderen. Ik wil niemand belasten met mijn blog.

Hoe verder? Geen idee, eerst maar eens met de andere mensen spreken die hier ook door beïnvloed worden, kijken hoe zij erin staan. Maar één ding is me heel duidelijk, ik hield vroeger ook alles voor mijzelf en liet niemand me helpen, maar dat is geweest. Ik ben sterk geworden door te delen, het niet alleen te doen en mijn eigen gedachten onder controle te krijgen. Ik hoop oprecht dat deze persoon dat ook nog gaat leren, maar hoop is wat anders dan geloof.

En dan is het echt fijn te merken dat ik zo ver ben. Ik heb vandaag heerlijk gewerkt. Genoten van het gezicht van een kind toen ik haar een kaartje gaf tijdens mijn postronde. De ouders vonden dat zo geweldig. Heb gelijk ook maar weer nieuwe kaarten gekocht om uit te delen aan kinderen die me begroeten. Ze waren bijna op. Ik heb genoten van de sneeuw en een meisje geholpen en getroost toen ze onderuit ging door diezelfde sneeuw. Ik ben sterk, ik kan boos zijn en verder blijven genieten van mijn leven. Ik ben zo blij dat ik dit kan!