Te ver gegaan

18 juni 2019 0 Door Mireille

Ik vind dit de lastigste blog ooit om te schrijven. Omdat ik eerlijk wil zijn, maar ook omdat ik mijzelf wil beschermen. Toch schrijf ik, maar ik probeer het niet te expliciet te maken.

Tijdens de taxirit ging het niet helemaal goed. De cliënt waar we vaker moeite mee hebben greep me bij mijn haar. Zo hard dat er haren uitgetrokken werden. Door schrik en pijn reageerde ik niet zoals ik dat had willen doen, ik besefte dat al snel, maar toen was de eerste reactie al geweest. Ik baalde enorm, maar kon het niet meer terugdraaien. Gelukkig kon ik erover praten en zag de chauffeur wat het met me deed. Hij zei dat dit gebeurt, dat ik het los moest laten en dat het iedereen had kunnen overkomen. Ouders overkomt dit ook, in stressvolle situaties reageer je soms anders dan je zou willen. En ja, ik ben een professional, maar gelukkig ook gewoon mens.

Dus ik baal wel, maar kan het gelukkig ook relativeren. Het is gebeurd, ik ben blij dat ik besef dat ik het graag anders had gedaan en zou willen doen en nadenk hoe ik dat kan gaan doen in zo’n ‘split-second’ en dat maakt me professioneel. Ik laat het er niet zomaar bij zitten, maar probeer mijzelf hierin te verbeteren en dat is denk ik het enige goede wat ik hiermee kan doen…