Strijd verloren

26 september 2022 1 Door Mireille

Op 12 augustus schreef ik over de enorme stap die ik gezet had. De hoorzitting en voor mijzelf opkomen. Hardop zeggen dat me geweld is aangedaan in mijn jeugd, dit laten weten aan een officiële instantie en vragen om erkenning.

Vandaag kwam de uitslag en door de titel weten jullie al dat mijn bezwaar is afgewezen. Na 20 jaar nog steeds geen erkenning en dat zal nu ook nooit meer komen. Blijkbaar mag een zorginstelling dingen doen die bij wet verboden zijn, omdat het een zorginstelling is en iedereen ervan uitgaat dat ze goede intenties hebben. Ik vind het onbegrijpelijk en heb dit ook aangegeven, maar het veranderd niets. De strijd is voorbij en ik heb verloren.

Ik moet nu een andere strijd gaan voeren, een strijd in mijzelf. Ik voer die strijd ook al jaren en lijk zeker aan de winnende hand te zijn, maar deze strijd is nog niet gestreden. En dit bericht helpt zeker niet mee. Het haalt oud zeer naar boven, maakt het fundament weer wat aan het wankelen, maar ik weet dat ik door moet. Ik weet dat ik sterk ben, dat ik veel kan. Ik moet het tijd geven, maar dat is lastig als de strijd al 20 jaar duurt en eigenlijk zelfs al veel langer.

Ik ben toe aan leven in plaats van overleven. Regelmatig lukt me dat nu, ik heb werk dat ik leuk vind, ik doe allemaal leuke dingen in mijn weekenden en vakanties. Ik ben het aan het leren. Maar er is ook nog die donkere wolk, dat gevecht met al die nare dingen uit mijn verleden. Het had me zo geholpen daar erkenning voor te krijgen, maar nu moet ik die erkenning volledig in mijzelf gaan vinden. Een lastige opgave, maar niet onmogelijk.

Eenmaal thuis kwam er nog een lastige opgave. Ik hoorde dat een vriendin positief had getest op Corona en ik was dit weekend bij haar. Mijn angst om met dit nare bericht ook nog thuis te moeten blijven was vrij groot. Maar ik testte gelukkig negatief (2x, voor de zekerheid). Ik baal voor haar, hoop dat ze er weinig last van heeft of anders snel opknapt. Maar ben voor mijzelf erg opgelucht. Nu kan ik in ieder geval vanavond judoën en even sporten om mijzelf af te leiden en te ontladen. En dan morgen weer een nieuwe dag, dan ga ik weer vooruit kijken.