Sprookje

17 augustus 2018 0 Door Mireille

Soms voelt mijn leven als een sprookje. Met de goede en slechte dingen. Ik kan soms ook echt voelen dat het allemaal niet echt is. Dan lijkt het net een film die nog niet voorbij is, waar ik middenin zit. Ik kan er niet de vinger op leggen, het overkomt me zo’n gevoel. Ik heb het ook vaak met vakanties, zo’n gevoel niet te geloven daar te zijn, onwerkelijkheid.

Of het met mijn fantastische fantasievermogen te maken heeft, of niet, ik weet het niet, maar het helpt vast mee. Ik ga graag in dingen op. Het gewone leven en alles wat daar gebeurt, maar ook in de nepwereld van tv-series en dergelijke. Heerlijk om over alles door te fantaseren.

Vandaag voelde ik het specifiek met het klussen in huis en het dochtertje van mijn beste vriendin. Ik ben zo blij met mijn houten balken, al kost het mijn vader en mij ook zoveel zweetdruppels en energie ze te ontgroenen…

Het dochtertje was hier vanmiddag even, omdat haar vader me hielp mijn nieuwe WiFi aan te leggen, waar ik heel blij mee ben. Het dochtertje is hier thuis, dat merk ik aan alles. Ze doet gewoon lekker waar ze zin in heeft en toen ze weg waren heb ik hard gelachen en mijn huis maar weer even terug ingericht. De stoelen waren verhuisd, alle krukjes, de ballon en zijn doos. Het viel me mee dat ze dit keer niet alle gordijnen had losgemaakt. Ook is ze weer verder gegaan met behang scheuren in de kamers waar dat nog moet en dat allemaal uit zichzelf. Heerlijk dat ik blijkbaar zo oké ben voor haar dat zij zo zichzelf kan zijn. Dat zijn dan dingen die ik bijna niet kan geloven, maar waar ik gelukkig wel van kan genieten!