Slagbal

10 juni 2020 0 Door Mireille

Ik denk dat het wel 23 jaar geleden is dat ik voor het laatst heb geslagbald. Dat soort dingen doe je op de basisschool, op de middelbare wordt het vaak softbal. Vandaag gingen ze met mijn stageklas slagballen en ik mocht meedoen. Dat vinden de kinderen zo leuk, juffen die meedoen.

In de eetpauze werd ik uitgedaagd tot een wedstrijdje hardlopen. Toen we stonden te wachten om naar het sportveld te gaan voor slagbal stelde ik voor dat wedstrijdje te doen. Er wilden meer mee doen, dus ik en een heleboel andere kinderen gingen op een rij staan. Eén van de kinderen was de starter en even later sprintten we naar de andere kant van het plein. Het scheelde niet veel, maar deze ‘bejaarde’ won toch maar mooi van iedereen.

Slagbal was hartstikke leuk. De eerste bal ving ik gelijk en de kinderen applaudisseerden. Trots op hun juf. De derde keer dat ik aan slag was (de eerste twee werd een kind na mij de derde uit en moest ik weer het veld in) zag ik dat een kind de bal liet vallen en probeerde ik een honk verder te komen. Het was wat nipt en dus ging ik vol gas en moest ik daarna vol in de ankers en maakte ik een sliding om het honk vast te houden. Dat lukte gelukkig al zorgde het wel voor een spektakel, maar dat past bij mij, niet eens bij juf Mireille, maar gewoon bij mij als persoon.

Ik heb weer heerlijk genoten van mijn stagedag. Een beetje gras op je broek hoort erbij, dus ik zal straks even wassen. (Ik had pas later in de gaten dat het niet alleen mijn knie was, maar letterlijk van mijn knie tot mijn tenen, ook mijn sok en schoen zijn groen.) Zou ik zo fanatiek en actief blijven tot mijn dood? Als ik echt zo lijk op mijn vader dan weet ik het antwoord al. (Die probeerde nog een salto te springen toen hij al ver voorbij de 50 was.) JA!