Rekentoets

24 juni 2020 2 Door Mireille

Vandaag was een rare dag. Het begon vanmorgen met een auto op de kop in de sloot bij Franeker. Gelukkig waren de hulpdiensten er al. Het eindigde met een grote uitslaande brand in Bolsward. Helaas is het pand verloren, maar ik lees dat er geen personen meer binnen waren, dus ik hoop maar dat het alleen materieel is. Al is dat natuurlijk ook verschrikkelijk.

Maar dan tussendoor. De rekentoets. Ik was totaal niet gespannen, ik wist dat ik het kon. Totdat ik naar het lokaal moest lopen en door de gemaakte looproutes vanwege de corona compleet verdwaalde. Op een gegeven moment kwam ik voor de derde keer langs hetzelfde punt en toen ben ik maar tegen de pijlen in gaan lopen, omdat ik er klaar mee was. Dat zorgde toch voor wat stress, niet voor de toets, maar voor het op tijd komen, maar gelukkig lukte dat.

Eenmaal begonnen was de toets compleet anders dan ik geoefend had en bleef ik in het begin te lang hangen bij vragen. Ook klopte een antwoord totaal niet bij de meerkeuze en dat zorgde ervoor dat ik steeds kriebeliger werd. Ik wist zeker dat ik het goed uitgerekend had, maar toen heb ik toch maar wat anders ingevuld, omdat ik er niet uit ging komen. Ik ben nog steeds benieuwd of ik een fout in de toets heb ontdekt of dat het toch aan mij lag (mijn uitleg klopt volgens mijn vader (even een hulplijn bellen als je aan jezelf twijfelt na de toets), maar ik kan natuurlijk iets verkeerd gelezen hebben. Aan het eind was van mijn zekerheid niets meer over. Ik wilde graag 130 punten halen, omdat ik dan de rekenlessen niet meer hoefde te volgen, maar voelde dat ik al blij zou zijn met 103 wat slagen betekende.

Toen ik weer naar de taxi ging was de uitslag nog niet binnen. Dus afwachten tot de mail zou komen. En pling, op weg naar Sneek was hij daar en stond er dat ik het gehaald heb. Maar dan de score…ik opende de bijlage en zag tot mijn schrik dat ik 168 gescoord heb. Me druk gemaakt om niets. Maar wat een heerlijk gevoel dat als iets zo slecht voelt, het dan blijkbaar toch zo goed kan gaan. Dat hou ik maar vast voor morgen. En uiteraard moet je dit vieren, dus heb ik na de rit getrakteerd op een ijsje!