(On)collegiaal

22 december 2018 0 Door Mireille

Vandaag en gisteren staan in het teken van collega’s, positief en negatief. Het begon tijdens mijn werk bij de Mc gisteren, waar ik en meerdere mensen met mij zich enorm ergerden aan een collega. Het ging traag, met veel fouten en vooral met heel veel vragen die niets met het directe werk te maken hadden. Als je druk bezig was wist deze collega de meest onnozele vragen te stellen. Toen het eindelijk tijd was dat deze naar huis ging bleek alles op te zijn, de shakemachines waren leeg en de rest van de avond bleven we achter de feiten aanlopen en het was al zo druk. Er speelde nog veel meer, maar ik vond dit oncollegiaal genoeg om de rest niet ook nog allemaal te benoemen.

Zo waren we tot kwart over 2 bezig met schoonmaken. De manager was toen nog bezig met zijn taken en wij (een collega met wie ik sluit draaide) konden in principe naar huis. Echter stonden er 2 auto’s op het terrein, waarvan 1 zeker met personen erin. Dit alles maakte een verdachte indruk en we wilden niet dat hij alleen zo moeten vertrekken en bijvoorbeeld overvallen zou worden. Dus hebben we gewacht tot hij klaar was, zodat iedereen veilig naar huis kon. Gelukkig gebeurde er verder ook niets, maar daarvoor ben je in mijn ogen collega’s. Dit betekende wel dat ik pas iets na 3 uur thuis was.

Na een kort nachtje (5 uurtjes geslapen) voelde ik me toch verbazingwekkend goed. Om 10 uur zat ik weer op de fiets naar Nijland. Wind mee, dus dat is altijd een lekker begin. Kleine tegenvaller aan het begin, de post was niet goed gesorteerd. Dit zorgde voor een hoop extra handelingen voor mij, maar het viel me nog reuze mee, ik was lekker bezig. Wat wel een nadeel was, doordat de post niet goed gesorteerd was kon ik de fiets niet goed beladen en zo is hij een aantal keer gevallen, hierbij is de standaard ook afgebroken en dit maakte het bezorgen weer lastiger. Toen ik bijna klaar was in Nijland gebeurde er echter iets onfortuinlijks……keihard gevallen met de fiets. Alles deed zeer, knieën en heup pijnlijk, hand open en geest geknakt. Ik heb de route in Nijland nog af weten te maken en terug gefietst, maar nog een route in Bolsward was niet te doen. Nu thuis zitten doet al zeer. Gelukkig waren er collega’s bereid deze route over te nemen. Ben heel blij met ze, want nog 2 uren lopen was naast pijnlijk ook niet verstandig geweest. En omdat ik toch wel wat verstandiger ben geworden de afgelopen jaren heb ik me voor morgen ook ziek gemeld bij de Mc. Als alles nu al stram en stijf is zal dat morgen nog erger zijn en als ze willen dat ik de volgende week er weer gewoon ben moet ik nu even herstellen. Dus dat ga ik nu dan maar doen.