Missen en gemist worden

21 oktober 2018 0 Door Mireille

Dit hele weekend komt missen terug. Gisteren merkte ik hoe hard ik mijn ex-huisgenoot gemist heb (en dat was wederzijds gelukkig).

Vandaag liep ik het kerkplein op en werd me door een oudere meneer gevraagd waar ik vorige week was, want hij had me gemist. Deze meneer zit altijd aan de overzijde van het gangpad van waar ik meestal zit. Zo lief dat hij dat opmerkt en het ook zegt. Dat deed me heel erg goed.

Ook voelde ik weer hoezeer ik zingen in een koor mis. Gisteren hebben we voor en na het eten een Taizélied gezongen en dat was zo fijn. Nu in de kerk miste ik dat ook weer. Maar er is momenteel geen koor waar ik me helemaal goed bij voel. Voor het dameskoor voel ik me veel te jong en het niveau is niet wat ik zoek en ze moeten te vaak. Het Cantus Deo koor is qua smaak niet echt passend bij mij en ook daar is het leeftijdsverschil groot. En als laatste het Joachim, waar ik bij gezongen heb, maar daar zijn bijna geen leden meer en daar ben ik ooit weggegaan wegens me niet meer prettig voelen, dus ook dat voelt niet als een optie. Jammer, dan maar zoveel mogelijk zelf zingen.

Wat ik als laatste ook mis is het ritme in mijn leven. Nu ik nog vrij heb merk ik dat ik daar niet zo goed op vaar. Dus ik ga proberen volgende week alvast wat meer structuur in te brengen, zodat de overgang daarna niet te groot is en ik me nu al vast wat lekkerder ga voelen.