Kajakvakantie deel 3

24 juli 2022 0 Door Mireille

Vanmorgen werd ik relaxed wakker, alleen maar het geluid van kabbelend water, zoemende insecten en vogels. Wat een genot. Na me nog een paar keer omgedraaid te hebben werd het te warm en ben ik alles in gaan pakken. De kajak weer volgestouwd en me heel goed ingesmeerd. Ik was mijn handen gisteren vergeten en dat voel ik. Verder voelde ik me top, dus ontbijten en me klaarmaken voor de laatste etappe. En dat beloofde een pittige te worden, de kortste qua afstand, maar met een behoorlijke zucht wind.

Het eerste stuk wilde ik rechtstreeks over het meer naar het kanaal om naar Workum te gaan, dat ging niet volgens plan. De kajak kreeg ik niet tegen de wind in gedraaid, de golven waren soms net zo hoog als de boot, dus het was een zware onderneming. Op het kanaal had ik zijwind, wat ervoor zorgde dat ik veel aan 1 kant moest peddelen. Ook werd ik in de zijvaart richting Oudega geblazen, al met al was ik blij dat ik bij Workum was, want vanaf daar kreeg ik vooral de wind in de rug.

In bovenstaande foto kun je zien hoe ik het eerste stuk gevaren ben (rood) en met geel heb ik aangegeven wat ik wilde, maar dus niet voor elkaar kreeg. In de zijvaart naar Oudega moest ik zelfs met mijn hand de kant vasthouden en mijzelf zo vooruit duwen, omdat het met de peddel niet wilde.

Daarna gelukkig wind mee. En al snel zag ik de kerktoren van de kerk waar ik naast woon. Nog een kilometer of 10, maar een fijn vooruitzicht, want mijn lijf had het zwaar. Een zere kont van het zitten, pijnlijke schouders en zere handen van blaren en verbranding. Maar ik ging gestaag door. Bij Tjerkwerd heb ik pauze gehouden, omdat het echt niet meer wilde. Ik was op. De broodjes en even staan en een bankje deden me goed. Toen op voor de laatste kilometers. Na Tjerkwerd werd ik aangemoedigd door Ilse en Ajanna. Heel lief en gezellig. Die hebben me vlak voor Bolsward weer alleen gelaten, maar dat was alles behalve alleen. Blijkbaar kon je aan me zien dat ik een enorme prestatie had gedaan, want een man die bij Blend zat moedigde me aan en vroeg hoever ik ging. Ik vertelde hem dat ik in 3 dagen 55 km had gedaan en toen ging hij applaudisseren, zo leuk. Ik kende de hele man niet. Hij vroeg hoe ver nog en toen moest ik lachen, nog een paar honderd meter. Even later nog meer aanmoediging van onbekenden en complimenten, zo leuk. Dat had ik veel onderweg, van die bootjesmensen die sowieso altijd al zwaaien, maar nu nog net wat enthousiaster.

Maar ik ben dus weer thuis, de 4-stedentocht zit erop. Bolsward-Sneek-IJlst-Workum-Bolsward. Een fantastische vakantie, een avontuur. Ik ben heel blij en trots dat ik het gedaan heb.

Direct na thuiskomst heb ik de tent en boot alweer ingepakt, schoon/droog de zak en koffer in. De was draait en de zakken zijn uitgepakt. Dat is een heel fijn idee en nu is het kaarsje op. Ik heb nog wel even lekker gedoucht, maar ik ga de rest van de dag niets meer doen behalve eten enzo. Het was een vakantie vlakbij huis, maar als ik naar het kaartje van de afgelegde route kijk, dan is het net of ik Frankrijk heb aangedaan (met een beetje fantasie).