Hoogtepunt

27 juni 2020 0 Door Mireille

Gisteren besloot ik om op mijn dakterras te gaan slapen. Ik had al 3 nachten niet veel geslapen (stress en warmte), en bedacht dat dat wel eens de koelste plek kon zijn.

Ik heb in tijden niet zo lekker geslapen. Ik ben tegen 12 uur in slaap gevallen en tot 3 uur compleet weg geweest. Toen begon het heel zacht te regenen (de zware regen- en onweersbuien waar ze het over hadden kwamen gelukkig niet) en ben ik in de deuropening gaan liggen. In de rest van het huis was het me nog veel te warm.

Ik lag lekker en viel nog niet in slaap, maar om 4 uur kwam het hoogtepunt van de nacht. Het klonk alsof er iemand zwaar mishandeld werd. Gillen, schreeuwen en het klonk zo dichtbij. Dus ik in de benen en zoeken waar het geluid vandaan kwam. Toen ik aan de voorkant van mijn huis stond (binnen met raam open) hoorde ik niets meer. Dus moest het aan de achterkant zijn. Soms hield het even op, soms waren het kreunen en dan weer het oorverdovende geschreeuw. Steeds meer begon ik te twijfelen, want als je mishandeld wordt, dan ga je in mijn beleving om hulp schreeuwen, zeker als je zoveel herrie maakt. Ik hoorde na een stilte opnieuw veel geschreeuw en kon het lokaliseren. Ik hoorde de vrouw nog steeds veel geluid maken, maar hoorde haar, toen ze uitgeschreeuwd was, praten met een man. En dat klonk heel normaal. Ik moest daarna heel hard lachen en verbaasde me over hoeveel geluid ze produceerde, maar ook over het feit dat ze daar om 4 uur in zo’n warme plaknacht zin in hadden. Ze hebben vast genoten.

Ik heb daarna weer heerlijk verder geslapen en werd net om 8 uur wakker van het geluid van vogeltjes. Ook voor mij was dit een hoogtepunt, wat een genot zo’n dakterras waar ik vrij op kan slapen. Dit is voor herhaling vatbaar, maar dan graag zonder regen en geluid van buren….