Hondenbeet

17 oktober 2018 0 Door Mireille

Eind mei heb ik tijdens mijn bezorgronde van de post in Nijland een aanvaring gehad met een hond. Ik deed het hekje open, wilde de post naar de brievenbus brengen, toen er twee blaffende hondjes op me afkwamen. Doordat ik een opleiding gehad heb tot dierenartsassistent en daar les heb gehad in de omgang met mogelijk agressieve honden wist ik wat ik moest doen. Stil staan en wachten tot de honden afdruipen of de eigenaar komt. Dus dat deed ik. De ene hond begon tegen me aan te schuren, echt heel schattig. De andere bleef eerst blaffen, maar draaide zich om en liep weg. Het was voor mij nog twee meter tot de brievenbus, dus ik dacht dat het veilig was en stapte naar voren. De weggelopen hond accepteerde dat niet en beet direct in mijn bovenbeen.

Na gevloek en geschreeuw kwam de eigenaar, heeft de honden opgesloten en mij opgevangen. Nou ja, ik mocht de wc gebruiken om mijn wond te checken toen ik daarom vroeg.

Nadien heb ik er nog heel veel last van gehad, op verschillende manieren. De eerste paar dagen de pijn, de angst die er nog steeds is, al neemt hij gelukkig wel iets af, maar wat ik het ergst vind is dat de mensen nooit iets hebben laten horen. PostNL trouwens ook niet echt, behalve de formele afwikkeling. Gelukkig waren collega’s en vrienden wel betrokken.

Er is al veel contact geweest met verzekeringen en dat soort dingen, maar tot nu toe kreeg ik steeds te horen dat er niets mogelijk was, omdat ik er geen littekens aan over heb gehouden. Een paar weken terug kreeg ik echter een ander bericht. Wilde ik zelf mijn belangen behartigen of dat door PostNL laten doen. Aangezien ik van dit soort dingen geen kaas gegeten heb en het druk genoeg heb besloot ik dat PostNL dat mag doen. Vandaag kwam daar bericht over. Of ik akkoord wilde gaan met smartengeld ten hoogte van 250 euro. Nou, daar ben ik erg blij mee. Het voelt goed dat het erkend wordt, het geld is leuk en het is vooral heel fijn dat het gedoe eromheen nu klaar is.