Heftige emoties

13 oktober 2018 0 Door Mireille

Gisteren was een enorm slechte dag voor me. Alle emoties van het geblindeerd worden kwamen eruit tezamen met het niet mee mogen op de wandeling zorgde dat ik heel erg boos en verdrietig was. (Ik voelde weer de pijn van vroeger van het opgesloten zitten, voor het eerst had ik er weer last van. (Ik mocht trouwens niet mee vanwege mijn canule, niets persoonlijks, maar het voelde wel oneerlijk.)) Ik heb veel gehuild en chagrijnig gekeken, gelukkig ook wat geslapen. In de avond lukte het me om erover te praten, een aantal keer, en dat maakte me rustiger. Het luchtte op, dus ik ben best lekker gaan slapen. Jammer dat ik weer wakker gemaakt werd voor bloedprikken, maar dat was gelukkig vannacht voor het laatst.

Vandaag hoopte ik heel erg op mijn eisprong, dat zou namelijk betekenen dat ik nog maar 2 dagen hoef. Ik ben net gemeten en heb helaas geen eisprong, ik weet dus nog niet waar ik aan toe ben. De follikel is nu 23mm, dat is veelbelovend, er was ook schaduwing, wat ook een goed teken is, maar het kan zomaar nog een tijd duren.

Het begon allemaal zo goed, voelde me er goed bij. Nu is dat erg veranderd, maar ik wil niet stoppen, dat scheelt zoveel geld. Ik moet van mijzelf volhouden, ook al wil ik het liefst nu naar huis gaan.

Hoe ik met dit gevoel ga dealen? Ik ga straks mijn gitaar pakken, daar word ik altijd rustiger van. Tot nu toe heb ik niet veel gespeeld, omdat ik bang ben dat anderen last van me hebben. Nu voel ik dat mensen meer last hebben van mijn onweergezicht, dus ga maar gewoon spelen, ze dealen er maar mee!

En het spelen heeft zeker wel geholpen. Ik probeer vandaag maar zoveel mogelijk leuke dingen te doen en te hopen dat ik heel snel naar huis mag. En dan allemaal leuke dingen met het geld gaan doen.