Handhaving

3 september 2019 0 Door Mireille

Vanmorgen kreeg ik telefoon van een meneer van handhaving. Hij vroeg naar mijn melding over het lawaai dat de HEMA-vrachtwagen elke nacht om half 5 maakt. Een netjes gesprek, maar bizarre ‘oplossingen’ aangeboden gekregen. De meneer vertelde eerst dat hij er niet zoveel mee kon, omdat ze ’s nachts niet werken bij handhaving en ze er de apparatuur niet voor hebben (decibelmeter). Dus leek het mij dat hij hier niet verantwoordelijk voor was, want iemand binnen de gemeente gaat hier wel over en moet dus ook de juiste middelen hebben. Dat klopte, maar hij wist niet wie (aan het eind van het gesprek heeft hij beloofd uit te gaan zoeken wie dit is).

Als ik volgens hem last bleef houden, ook na het gesprek dat ik met de HEMAnager heb gehad, dan moest ik de politie maar bellen. Nou dat leek mij nogal overdreven, de overlast is hooguit 15 minuten, dan is de politie er nog niet en tevens zeggen ze dan dat het zachter moet en dan gebeurt het de volgende dag gewoon weer. (Ik moest trouwens niet met 112 gaan bellen, duh.)

Veel andere opties had hij ook niet en hij vroeg zich ook af hoeveel prioriteit dit bij de gemeente zou hebben. Dus vroeg ik of meer meldingen zou helpen (ken genoeg buren die op dezelfde tijdstippen wakker worden), maar ook daar had hij twijfels over. Het zou wel meer prioriteit geven, maar misschien nog steeds wel niet genoeg om iets te gaan doen.

Nou, daar laat ik het natuurlijk niet bij zitten. Ik wacht het telefoontje met de gegevens van de verantwoordelijke even af, maar ga zeker verder. Ik wil gewoon dat ik en mijn buren kunnen slapen. En wat ik dan ga doen? De buren vragen ook een melding te doen als ze er last van hebben (want nu ben ik nog de enige die de gemeente benaderd heeft) en heel veel zeuren. Want ik zal zorgen dat ze me prioriteit maken, vooral na een nacht dat ze me weer wakker gemaakt hebben, dan ben ik nog chagrijniger. Want mijn nachtrust is mijn eerste prioriteit!