Gered

24 maart 2021 1 Door Mireille

En dan staat na de avondklok ineens de buurman voor de deur. De kat van de buren was aan het verzuipen en ik heb een boot. Dus als een speer naar beneden, kano laten zakken en in het water. Schoenen uit en erin. Tot zover alles goed. De kat was echter niet te porren voor een boottochtje. Deze had zich onder een gewelf verstopt op een plekje waar ze net kon staan. Maar op mijn kano wilde ze niet klimmen en door de lange punt van de kano en de hoek waarin ze zich gewurmd had kon ik haar niet pakken. Zelfs niet met een aangereikt schepnet van andere buren. Dus terug naar de opstapplaats waar een man of 10 verzameld was. Door al die mensen ging het uitstappen helaas mis en ging ik met kleren en al te water.

Dus ben ik lopend/wadend naar de kat gelopen (nat was ik toch al), heb ik deze uit de benarde positie weggehaald en deze aan de bazin overhandigd. Gelukkig weer een kat gered (nr. 3). Maar toen moest de kano er nog uit en die was volgelopen. Gelukkig waren er allemaal helpende mannen en vrouwen. Kano eruit en daarna ik. Dat was ook nog lastig met die natte kleren aan mijn lijf. Kano staat weer binnen, ik ben gedoucht en weer warm, mijn kleren zitten in de was (die waren zwart van de blauwe drek). En de adrenaline begint nu na krap een uur wat minder te worden. Zal mijn leven ooit saai gaan worden?