De bendeleider op pad…

18 juli 2022 0 Door Mireille

Vandaag zou een speciale dag worden. Een paar weken geleden gepland. Ik zou een tattoo gaan laten zetten. Vanmorgen vroeg op weg, omdat ik mijn partner in crime niet ver wilde laten reizen. Ze appte vanmorgen al hoe het met de bendeleider was, nou die was al lang en breed op pad. Met de trein richting Leiden om daar in de buurt naar een tatoeëerder te gaan. Goed onderzoek gedaan online, gekeken of hij GGD goedgekeurd was en of ik zijn stijl mooi zou vinden. Vandaag afgesproken en ik was er ruim op tijd. Als een puppy zo blij eerst de ontmoeting met de partner in crime. Iemand die al wat meer inkt in zich heeft en die ik vertrouw.

De tatoeëerder was iemand die thuis werkte, dus aangebeld, maar er blafte alleen een hond en geen deur ging open. Na een kwartier telefonisch contact gezocht en hij was gewoon thuis. Hij was een beetje apart, maar ach zijn niet alle tattoo-artiesten dat was mijn idee, dus we gingen mee naar boven. Het zag er rommelig en vies uit, maar ik had geen referentiekader, dus ging ik verder. Toen hij de schets aan wilde brengen deed hij dit in mijn ogen ondersteboven, dus dat gaf ik aan. Het staat er de rest van mijn leven, dus dat moet goed (had ik maar eerder zo gedacht over mijn eigen veiligheid en hygiëne). Hij weigerde hem echter om te draaien, omdat dat volgens hem ondersteboven was en dat tegen zijn principes in ging. Hoe ik ook uitlegde, hij weigerde. Toen voelde ik een kracht in me komen die heel belangrijk was, ik koos voor mij, ik ging het niet doen. Ik heb mijn aanbetaling teruggevraagd en gekregen en ben vertrokken.

We zijn toen samen op een terrasje in de schaduw gaan zitten en ik ben gaan bellen om te kijken of het plan toch nog kon gaan slagen. Maar op maandag was de helft dicht, een kwart had geen ruimte/tijd en een kwart gaf geen reactie. Ik gaf op, zover gereisd voor niets, maar gelukkig had ik iemand bij me die ik nodig had. Die me een schop onder mijn hol kan geven en niet van opgeven weet. Ik kreeg nog 1 optie, die belde ik en ik kon een uur later terecht.

Onze beide schema’s in de war, maar ik werd erheen gereden en wat een wereld van verschil. Een super nette, schone en aantrekkelijke zaak, een hele relaxte en aardige vent en totaal anders dan de eerste afspraak. Hij deed niet moeilijk dat ik hem op de kop wilde en dus heb ik toch mijn tattoo.

Het moest zo lopen, ik moest volhouden en niet opgeven. Ook al deed ik dat eigenlijk wel, ik kan niet alles alleen en daarom had ik versterking ingeschakeld. Het moest zo zijn. De hele betekenis van mijn tattoo: ‘hang in there!’ Een goede herinnering voor mijzelf die ik nu voorgoed en altijd bij me heb.

Ik ben heel dankbaar. Dat ik mensen om me heen verzameld heb die ik nodig heb, die mij steeds dichter bij mijzelf brengen, die me leren dat er maar 1 ding belangrijk is in het leven en dat is oké zijn met jezelf en je eigen pad bewandelen. Ik ben vandaag meer mijzelf geworden. Ik heb mijn lijf veranderd en nu is hij meer van mij. Net zoals dat ik mijn leven vorm wil geven zoals bij mij past, zo maak ik mijn lijf nu zoals ik het wil hebben. Het is mijn blanco canvas en ik maak het zoals ik het wil hebben. Nu met een kleine tattoo die me helpt om door te zetten, die me op moeilijke momenten eraan herinnert dat ik al zo ver gekomen ben en nog zoveel moois voor de boeg heb. Ik ben meer ik, elke dag een beetje, vandaag een beetje meer en voor iedereen zichtbaar.